5 Eylül 2012 Çarşamba

.


BatZat tek başına ıslak asfaltta yürüyordu.

Göremese de yolunu bulabiliyordu,çünkü onu nefreti yönlendiyordu.

Göğsünün tam ortasında kalbiyle eş zamanlı tepiniyordu öfkesi.

Midesi kıskançlıkla kasılıyordu, köşe başında neredeyse midesini kusmuştu.

Ağzında geç kalmışlığın ekşimsiliği vardı.

Bu tadı sadece çilekli dondurma bastırabilirdi.


.


(Geç kalmışlığın ekşimsiliği var ağzımda.Ve çilekli dondurma alamıyorum şimdi ben.)


Hiç yorum yok: