12 Eylül 2012 Çarşamba

Gül bahçeleri


                                                        Joanne Greenberg

(senin hüznün imrendirici ve bambaşka benim için.)



*İçinde kıvranıyor,kokuşup duruyordu öfke.

* "Öyleyse,belki de,şey,mutsuz olduğu doğru" dedi Jacob Deborah'ı düşünerek.
"Hasta."dedi Esther.
Jacob "Mutsuz,"diye bağırıp odadan çıktı.Birkaç dakika sonra odaya geri dönüp "Sadece mutsuz."dedi

*Bir çocuğun bağımsız olması kimi ana-babaların kırılgan dengesi için çok büyük bir tehlikeydi.

*Başı hep öne eğik dolaşıyordu sanki,gelecek darbeleri beklercesine.

*"Benim düşmanım,ne nefret edebileceğim ne de bağışlayabileceğim bir insan."
"Kim bu insan?"diye sordu Deborah.
"Annem."

*Kendi yıkımın çevresinde dönüp dolaşıyor,küçük bir parmak sokup orasını burasını kurcalıyorsun.

*"Filozof."diye mırıldandı Deborah kendi kendine ve elini uzatıp kuşağının arkasından bir yemek kırıntısı çıkardı.

*"Benim hastalığım...ağzına kadar dolup taşmş bir bardak,senin küçücük damlan taşan kısmın içinde çoktan eriyip gitti."

*Hepsi kendini öldürme isteği duymuş,bunu gerçekleştirmek için çabalamıştı ve hepsi de ölülere imreniyordu.

*Gurur sanki her gün yapılan birşeymiş gibi soylu bir biçimde üzüntüden ölme yetisi anlamındaydı.

*Ah şu ana babalar. "Onu iyileştirin."derlerdi hep "onu,sofra adabını bilen ve bizim kararlaştırdığımız geleceği kabullenen biri olacak biçimde yetiştirin."

*Karanlık ağrılar,şiddetli korkular,bilinç yitimleri ve gene de yüreğin atıyor ve nabzın seni nüfus sayımına dahil ediyor.
Neden diye bağırdı,Deborah Yr diliyle
Çünkü bakıcıların sadist kişiler.

*Günler çoktandır yalnızca bir dilbilgisi ayrıntısı olan bir yeryüzü kalıbına dönüşmüş durumdaydı.

*Duvarlar terleyip kanamaya başladı ve tavan,yüzeyinden kopmaya başlayan bir tümör oluşturdu.

*"Bu yüzün gösterdikleri...hep...aykırıydı.Öfkeli olmadığım halde 'Neden öfkelisin?';tepeden bakmadığım halde 'Niye tepeden bakıyorsun?' Sansür'den,kesin kuralların ve Yr yasalarının ortaya çıkmasının bir nedeni de buydu."
 

Hiç yorum yok: