25 Ağustos 2013 Pazar

Günlük

Dün okuduğum 5 sene öncesine ait günlüğümden çıkardığım ana fikir: Kimseden umudu kesmeyeceksin.
 Şöyle ki;

"Vay,"dedim "Amma bebemişim ben."dedim. "Nasıl bir değişim geçirmişim la ben."dedim. "Haklılarmış."dedim. "Can çıkmayan bedenden umut kesilmezmiş."dedim. "İyi ki büyüyoruz."dedim. "Doğum günleri artık,"dedim. "daha önemli."dedim. " 'Biraz daha az moronum artık' diyebiliriz" dedim. "Yaşasın."dedim.

Çok daha detaylı değincektim bu konuya ama şimdi sıkıcı geldi bırakıyorum o yüzden.

Sıcaktan ağlayacağım. Kliması olanlar şikayetlenmesin lütfen.Ceyran da yok la.Saunada yaşıyoruz.

Dolmuşa kız geldi dedi ki :İyi günler,kolay gelsin,birşey sorabilir miyim?...... geçiyor mu acaba?

  O dolmuşa öyle bir nazik soru bomba gibi düştü tabii.Yazık gitceği yerden geçmiyormuş.Sırf nazikliğinden bile yol değiştirilirdi yani.

Bir önceki sinirli gönderime ithafen diyorum ki "dizini kır otur lan." Şöyle ki; ilk iş haftamı bitirip cumartesi tatil olunca dedim "Vaaaay,cidden de iki gün tatil naasssssı güzel bişey yav.O kada çemkirdim 'Tatili hiç olmasa da olur ben istediğim işi yapmak istiyorum'diye ama tatil canmış,kanmış,balmış."

Yine aynı gönderiye ithafen diyorum ki;tek ben harcanıyor değilim.Etrafımda en az 6 kişi de çoktan harcanmış veya harcanıyor.O yüzden o 'sistem beni yuttu,bağırsaklarında hapsediyor' ayakları yalan.Sonuçta hepimizin ağzına bir şekilde sıçılıyor.Bu konuda şikayetlenmeyi bırakacağım. Ama bu konuda şikayetlenmek de çok hoş oluyor.Veriyosun alayına,tüm suçu topluma,sisteme atıyorsun,imkan yok diyorsun,değer verilmiyor diyorsun,kıç büyütmeye devam ediyorsun.En rahat kafa hee.

Bu gönderide de resim kullanmayacağım.Dinlediğim şarkı kafamı çok karıştırıyor ama burada suçu şarkıya atmayacağım,benim odak sorunum.

Kim derdi ki ben kendi rızamla,hiçbir baskı altında kalmadan saat 10 buçukta kalkacağım,10 buçukta yatacağım.Büyük konuşmayacaksın,konuşmayacağım.

Büyümem de (üsteki konuya dönüş yaptım) etkisi olan Ankara'ya sevgilerimi kamyonlar dolusu gönderiyorum.İyi ki orada okumuşum,evde kalmamışım.Tabii bunda benim godoş hocalarımın ve etrafımı saran göt kişiliklerinde katkısı yok değil.

Yine Çekirdek Kadrom'a da ayrı teşekkürler ediyorum tabii.Hepimiz zamanla birer panda olduk.

Ben kazaklarımı özledim.

İş görüşmesinde mülakat yaptığım zümre başkanımız kitap yazdığımı ilk günden yumurtlayıverdi, durduramadım da.Var olmayan kitapların yazarı olma da bir başarı sayılmalı bence. O nereden biliyor derseniz 'kendi bahset'denildiğinde direk kitap yazdığımı söylüyorum,beni ilginç gösteren tek şey bu.

Blog'umu bulacaklar diye çok korkuyorum ben.Saklayın beni tamam mı?Beni bulurlarsa derisiz et gibi kalacağım ortada.


Son bir haftadır kafama kazınan şarkı ile baş başa bırakıyorum sizi.



(zümre toplantıları sömürmüş beni resmen.Blog bile yazamadım  T.T)

Hiç yorum yok: