28 Ekim 2013 Pazartesi

Tutunamayanlar


* O zaman,akıllı veya akılsız bütün ezilenler,yani bizim caddedeki insanların çoğu...

*Arada bir bize benzeyen biri çıkıyor ve artık yeter diyordu.Onunla birlikte bağırıyorduk:Artık yeter!Bazen kazanıyorduk,bazen kaybediyorduk ve sonunda her zaman kaybediyorduk.

*Saatine baktı,saniyeleri izledi.Zamn kavramını canlı tutmaya çalışan yetkisiz bir gösterge.Zamanın böyle geçmesine imkan var mı?Yıllar,bu küçük aralıkların birleşmesiyle açıklanabilir mi?

*Her günü yaşamaktan çok geçiştirmeye çalışıyordu.

*Sürekli elimi tutar ve avucunun içinde kayboluşunu gülerek seyrederdi.

*Oysa insanlar tetikte hatalarımızı bekliyorlardı.

*Beklenmedik hiçbir şey olmaz.Hiçbir zaman beklenmedik bir olayla karşılaşmaz insan.Olaylara rastlamamak için sen yolunu değiştirdin.Karşı kaldırıma geçtin.

*Kimse düşünmesini bilmiyor.Düşündüğünü sanıyor.

*Kimseye zararı dokunmayan bir kötülüğü,ben, büyük ve mustarip bir ruhun iç çekmesi olarak kabul ediyorum.

*Devlet otoritesinin korunması bakımından asık surat gereklidir.

*Kendimi o kadar haklı görüyordum ki bütün aksaklığın bilmemelerinden doğduğunu sanıyordum.

*İnsan beyninin böyle farklı güçte olması,birinin yazdığını ötekinin okuyamayacak kadar bile zekaya sahip olmaması çok üzücü.

*Bir silgi gibi tükendim ben.Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım:mürekkeple yazmışlar oysa.Ben,kurşunkalem silgisiydim.Azaldığımla kaldım.

*Sevdiğim insanların hatırı için neden "yakınlarına" katlanayım.

Hiç yorum yok: